*تو را به جای تمام کسانی که نشناخته ام دوست می دارم

 تو را به جای تمام روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم

 به خاطر عطر نان گرم

 به خاطر برفی که آب میشود

 به خاطر نخستین گلها دوست می دارم

 تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

 تو را به جای تمام کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم*

در میان موجهایی که  تازه به دنیا آمده اند در انبوه  شاخه هایی  که عاشقانه  شکوفه  کرده اند  لابه لای  ابرهای  مهربانی که  فردا  باران میشوند و در آخرین  کلمه سرخی که شهیدان بر لب  آورده اند تو را می بینم. در تاج طلایی خور شید در صدای مرغهای  سپید  دریایی  در زیبایی اشعار حافظ  در جذ به پری های  گمشده و در آینه ایی   که   جز تصویر تو ثروتی ندارند تورا میبینم

اکر فرصت داشته باشم تمام سیبهای دنیا را برایت می چینم و نام قشنگت  را روی پوست زلالشان مینویسم.اگر جاده زندگی زود به انتها نرسد آنقدر بیدار می مانم تا به دیدارم بیایی