والي ولايت عشق را همه مي شناسند
و کسي نيست که نام نامي او را نشنيده باشد،او آغاز سپيده صبح است،و فرجام سياهي شب
او واقعيت پيداي آن حقيقت ناپيداست
او امير همه وبنده محض تنهاترين تنهاست
علي را مي گويم آري علي
شکوه ذات اقدس الله ،نفس محمد،ساقي کوثر
علي را مي گويم آري علي
کعبه عشق!دروازه مدينه علم،باب حسين خورشيد کربلا
وضوي آلاله هاي گريبان چاک،نيت شمع هاي از خود گذشته
قد قامت سروهاي سبز صداقت،تکبيره الاحرام بيدهاي مجنون پاک
سجده باران بر خاک،قنوت گلهاي سرخ در سپيده صبح
علي را مي گويم آري علي
اي علي!اي فراتر ازسنجش و قياس
غدير خم آن برکه ي تشنه شاهد است بر بيست و چند سال مظلوميت تو
و هزاران سال مظلوميت عشق
غدير خم برکه ي بي آب شاهد شادي و شور و شعف شاهدان شوريده و شيداي توست
آن هنگام که شراب« بلغ ما انزل اليک من ربک»
از جام آسمان بر پيمانه دل افلاکي ترين خاک ريخته شد
اي منتخب خدا!اي علي!
+
نوشته شده در شنبه بیست و دوم تیر 1387ساعت 14:1
به قلم: مینا خاندانیها
|
